Przygotujcie się na dawkę wzruszeń. Z Kocykiem

Dzień dobry! Dziś recenzja książki przepięknej. Której nie dałam rady przeczytać na głos za jednym razem. Przez łzy. Boję się pisać recenzję, bo jestem świadoma, że ciężko opisać słowami historię zawartą na kartach 'Kocyka'. Autorami książki są Miguel Gouveia i Raquel Catalina (przekład: Monika Świda). Ukazała się nakładem Wydawnictwa Kropka. Jest to historia zaadaptowana z żydowskiej tradycji ustnej. Bohaterem jest Józef - chłopiec, który zaraz po przyjściu na świat dostał od swojego dziadka krawca prezent - kocyk do kołyski. Stał się on najlepszym przyjacielem chłopca. Chodził z nim wszędzie. Nigdy nie widywano Józefa bez kocyka i kocyka bez Józefa. I tylko mama, pewnego dnia powiedziała (wierszem!), że kocyk jest już stary, źle wygląda i trzeba go wyrzucić. Józek nie mógł tego zrobić i poszedł do dziadka po radę co zrobić. Dziadek popatrzył, a później już mierzył, kroił i szył (te słowa są w książce powtarzane wielokrotnie - co daje cudowny efekt i już 3,5-latek po chwili powtarza rytmiczne zdania) i stworzył... Kurtkę! Ale wiadomo - czas robi swoje. Ubrania (szczególnie te noszone często) niszczą się, a dziecko je noszące - rośnie. W związku z tym kurtka też przestała spełniać swoje zadanie. Mama (znowu wierszem) powiedziała, że trzeba ją wyrzucić. Jednak Józef nie chciał i już wiedział co zrobić - iść do dziadka. On na pewno coś poradzi... Jeśli chcecie wiedzieć co będzie dalej i czym jeszcze stanie się kocyk - sięgnijcie po tę książkę. Ale nie tylko z ciekawości. Także dlatego, że to przepiękna opowieść o miłości - dziadka do wnuka i wnuka do dziadka. O wierze w to, że dziadek potrafi zdziałać cuda (wiem coś o tym, mój dziadek, Józef zresztą, też potrafił zawsze wszystko naprawić i poskładać) i o szacunku. O przyjaźni, dzieciństwie i przemijaniu. O życiu. Tak, to piękna, bardzo subtelna opowieść o życiu. Zajrzyjcie do niej! Również ze względu na ilustracje. Są piękne. Szczegółowe, a równocześnie dobre i miłe. Przywodzące na myśl dzieciństwo. I przenoszące nas do świata, gdzie nie ma rzeczy niemożliwych. A kocyk może żyć wiecznie.

Polubienia

Komentarze

Instagram