Chusta babci tak bardzo wzruszająca

To jeszcze w temacie ciszy. Wiecie jaka jest najgorsza? Taka, która zapada na zawsze. W kontekście danej osoby. Która, jeśli zapadnie to wiesz już, że nie usłyszysz tego jedynego głosu w słuchawce. Że nie spotkacie się już na pogaduchy i nie pośpiewacie razem. Ani też razem nie pomilczycie.
Kiedy straciłam babcię, to nie na pogrzebie płakałam najmocniej. Tylko w jej pustym domu. W pokojach, w których nie było już słychać jej głosu. W których nie było nic prócz ciszy. To dopiero tam, w tej ciszy zrozumiałam, jak bardzo będzie mi jej już zawsze brakować.
O braku kogoś, ale też o przyjaźni, o śmierci, ciszy i pożegnaniu jest przepiękna, poetycka opowieść autorki m.in. naszego ukochanego 'Piaskowego Wilka' Åsy Lind z ilustracjami Joanny Hellgren - 'Chusta babci'. Ukazała się nakładem Wydawnictwa Zakamarki. Główna bohaterka, razem ze swoim kuzynem Biliamem przyglądają się temu, jak odchodzi babcia. A odchodzi powoli, niby niespiesznie, ale całkowicie. Przy tym jest spokojna, do sprawy własnego odchodzenia podchodzi z ogromną dojrzałością na którą stać tylko naprawdę mądrych i doświadczonych przez życie ludzi. Wokół dużo jest smutku i rzeczy, których dzieci nie rozumieją. Albo rozumieć nie chcą. Na szczęście zawsze mogą schować się pod chustą babci. Ukryć się pod nią niczym pod namiotem i pomyśleć. Porozmawiać. Odwiedzić światy, które tylko oni znają. A babcia? Stoi na straży tego, żeby nikt im nie przeszkadzał. Ale w końcu przyjdzie ten dzień kiedy prawdziwe staną się zdania - 'Życie bez babci. Babcia bez życia'. I nastanie cisza. Najbardziej nieznośna z cisz.

Polubienia

Komentarze

IP: 82.99.3.229

Instagram